Abay: Sezgi, anlayış, dikkat

Acun: Dünya,varlık

Açelya: Fundagiller familyasından, kokusuz ama güzel renkli çiçek.

Adam: Allah’ın yarattığı ilk insan / Adam

Ahsen: En güzel, Çok güzel

Ajda: Filiz, sürgün – Üzeri çentik çentik olan şey

Akasya: Küçük sıra yapraklı, süs için yetiştirilen bir ağaç.Salkımağacı

Akay: Beyaz ay,dolunay

Akel: Dürüst,güvenilir

Akın: Hızlı bir biçimde düşmana yapılan saldırı

Aktaç: Beyaz taç,gelin tacı

Aktan: Aydınlık gece

Alara: Al + ara. Al=Kırmızı, ara=bezeyen, süsleyen , Kırmızı süs anlamında bir tamlama

Alarcın: Güzelliğini ateşin kırmızılığından alan

Alçin: Kırmızı renkli küçük bir kuş türü

Aleyna: Esenlik ve güzelliklere sahip, esenlik içinde olan

Alkan: Kızıl kan

Alkın: Sevdalı,aşık

Alpay: Cesur,yiğit

Alper: Alp + Er Cesur erkek Soylu erkek anlamında

Altan: Kızıl Şafak

Andaç: Bir kimseyi hatırlamak için saklanan şey, hatıra

Andaç: Armağan,hediye

Anıl: Ölçülü davranan, hoşa giden kimse

Aral: Takımada,sıradağlar.

Aras: Sahip çıkılan buluntu, Doğu anadoluda bir ırmağın adı

Arcan: Saf,temiz

Arda: Halef, ardından gelen

Arel: Temiz,dürüst

Argün: Temiz gün, günlük güneşlik, yaşama sevinci veren gün

Arıkan: Temiz soy

Arın: Temiz,saf – Alın

Arkan: Temiz kandan gelen – Üstün,galip

Armağan: Hediye,ödül

Arman: Hasret,özlem – Sıkıntı

Artaç: Ar+ Taç Utanma duygusunu baş tacı eden

Asena: Türk Mitolojisinde Ergenekon destanında adı geçen dişi kurt

Aslı: Kök, köken – Aşık Kerem’in sevgilisi

Asrın: Çağdaş, bu asıra ait olan, asıra uygun olan

Asrın: Bu asıra ait, bu devire uygun

Asutay: Hırçın tay

Asya: Yeryüzünün anakaralarından (kıta) birinin adı

Aşkın: Aşmış, ileri, üstün/ Senin aşkın

Aşkın: Benzerlerinden daha üstün – Coşkun

Ata: Baba, ced, Ecdat, Büyükbaba, Bilge

Atacan: Hoşgörülü,babacan

Atak: Canlı,girişken-Cömert-Nişancı

Atalay: Ünlü,şöhretli

Ataman: Ata kişi,önder

Atay: Herkesçe bilinen, tanınmış, ünlü

Ateş: Yanıcı maddelerin yanmasıyla ısı ve ışığın ortaya çıkması

Atıl: İleri hamle yap, anlamında Atıl, atılmak

Atılgan: Engelleri aşan – Korkusu olmayan

Atınç: Atılgan / Atak

Aybar: Gösterişli,heybetli

Ayben: Ay gibi. Ayın kendisi

Ayberk: Sağlam kişilik- Ayın parlaklığı

Aybüke: Ay gibi parlak, aynı zamanda zeki, akıllı

Ayca: Ay gibi parlak ve aydınlık

Ayça: Ayın ilk günlerde aldığı biçim, hilal

Ayçin: Ayçın, ay gibi, aya benzer

Ayda: Dere kıyılarında yetişen bir bitki – Parmakları, endamı güzel kadın

Aydil: Güzel, parlak, aydınlık gönül

Aygen: Gönül dostu

Aykan: Kanı ay gibi parlak ve temiz Ay Kanlı

Aysen: Aydan farksız, ayın yerdeki benzeri, güzel sevimli

Ayşan: Şanı ay gibi parlak olan

Aytaç: Ay gibi taçlı

Aytek: Ay gibi

Aytunç: Ay gibi güzel,tunç kadar sağlam

Ayyüce: Ay gibi aydınlık nurlu ve yüce olan er

Azer: Azerbaycan kelimesinin kökü olan Azer’den..

Azra: Bakire, el değmemiş

Bahar: Doğanın canlandığı mevsim

Balca: Bal damlası, bal gibi

Balım: Benim balım, tatlım – Çok sevgili, samimi arkadaş

Banu: Ev kadını , bayan

Baran: Yağmur

Baran: Yağmur mevsimi

Baransel: Güce, kuvvete ait. Güçsel.

Barın: Bütün,tüm – Güç kuvvet

Barış: Uzlaşma.

Barkan: Çölde oluşan küçük kum kitlesi

Barkın: Gezgin, Seyyah, Sürekli gezipdolaşan

Barlas: Kahraman

Bars: Kaplan benzeri yırtıcı hayvan

Başak: Tahılların tanelerinin bulunduğu kısım

Başar: Başarılı ol anlamında

Başar: Başarılı ol anlamında

Başer: Başta gelen

Batı: Güneşin battığı yön

Batıhan: Batı’nın hükümdarı, hanı

Batıray: Ay gibi yiğit

Batu: Güçlü Kuvvetli

Batur: Korkusuz, yiğit.

Baycan: Zengin

Bayhan: Zengin ve güçlü

Baykal: Yaban kısrağı. Moğolistandaki büyükgöl

Baysal: Dirlik düzenlik içinde, sakin,gürültüsüz.

Bayülken: Göğün 16.katında oturan barış tanrısı

Begüm: Saygıdeğer kadın, hanımefendi – Hint prenseslerine verilen san

Belin: Şaşkınlık, hayret

Bengi: Sonsuz, sonsuzluk

Bengisu: İnsana ölmezlik verdiğine inanılan su / Abıhayat

Bengü: Sonu olmayan, ebedi

Bengül: Üzerinde benekler bulunan gül

Bensu: Su gibi aziz benlik

Beray: Ayın en ışıltılı, en parlak hali

Berfin: Kar toplayan

Beril: Mücevher olarak da kullanılan bir tür maden

Berin: Manen çok yüksek

Berk: Sağlam güçlü, dayanıklı

Berkan: Parlama – Kıvırcık kuzu postu

Berkant: Sağlam Yemin . Berk + Ant.

Berkay: Sağlam yapılı ve ayışığı gibi parlak olan. Ay ışığı, Güçlü ay

Berke: Cengiz Han’ın torununun adı. Değnek, sopa, kamçı anlamında da kullanılır

Bermal: Birşeyler yapmakla ilgili, yapan, ortaya çıkaran, becerikli

Berna: Genç, delikanlı

Berrak: Temiz, saf, arınmış

Beste: Ezgilerin özgün dizimi,

Betigün: Beti:Yüz (Bet benizdeki gibi) Gün: Aydınlık, Aydınlık yüz

Betil/Betül: Temiz, iffetli

Bike/Bikem: Kadın, hanım

Bilge: Çok bilen ve bildiklerini başkalarının yararına sunan

Bilge: Derin bilgi sahibi

Bilun: Yarım Ay

Bingül: Bin gülün güzelliğinde

Birant: Tek yemin. Özelliği olan yemin

Biricik: Tek, bir tane, emsalsiz

Birsu: Özel bir su biricik su gibi

Bora/Boran: Ardından yağış getiren şiddetlirüzgar.

Bucak: Genellikle, geniş verimli bakımlı alanlara verilen ad (Köşe bucaktaki anlamı gibi)

Buğra: Erkek deve

Buket: Çiçek demeti

Bulut: Bildiğimiz bulut.

Burcu: Güzel ve etkileyici kokunun salgılanışı

Burç: Kale, hisar çıkıntısı – Güneş sistemi – sarp yamaç

Burçak: Baklagillerden bir bitki

Burçak: Tohumları kullanılan bir bitki türü

Burçin: Dişigeyik

Can: İnsan ve hayvanlarda yaşamı sağlayan ve ilk korunan

Canalp: Özünde yiğitlik, güç olan

Canberk: Güçlü, sağlam

Candaş: Dost, yoldaş

Canel: Dostluk eli

Canel: İçten, candan uzatılan dostluk eli

Caner: İçten, sevimli

Cankat: Yaşamına can ekle, sevinçle dol

Cankat: Yaşamına can ekle, sevinçle dol

Cankut: Mutlu, talihli – Talih, şans

Cansın: Dostsun, sevgilisin

Cansın: İçten, gönüldensin

Cansu: Cana benzer değerde

Ceren: Ceylan, ahu

Çağan: Bayram, şenlik, mutlu gün

Çağdaş: Aynı çağda yaşayan, çağa uygun

Çağın: Yıldırım, şimşek

Çağla: Badem, erik ve Kaysı gibi meyvaların ham hali

Çağlar: Çağıldayarak akan su, şelale

Çağman: Çağdaş insan

Çağrı: Davet

Çakın: Şimşek, parıltı

Çelen: Yakışıklı, saçak, akıllı

Çevrim: Girdap, sürekli değişim, anafor

Çığır: Çığın açtığı iz, yol – Yenilikçilik

Çiçek: Bitkilerin üreme organlarını taşıyan renkli bölümü

Çiğdem: Zambakgillerden bir tür kır bitkisi

Çilay: Ayın üzerinde beliren açık renkli lekeler

Çiler: Güzel öten, güzel ötüşlü

Çisem: Çiseleyen yağmur

Çolpan: Gözleri uzağı iyi gören, ilerigörüşlü

Dalan: Biçim – İnce, zarif

Dalay: Deniz

Damla: Bir sıvının küçük parçacığı

Darcan: Sıkıntılı, aceleci

Defne: Yaprakları güzel kokulu, yaz kış yeşil olan bir ağaç türü

Delfin: Yunus balığı

Demet: Sapları bir araya getirilip bağlanan bitki ya da çiçek

Deniz: Bildiğimiz masmavi sular

Deren: Derleyen, toplayan

Derin: Yüzeyi, tabanından uzak olan

Derin: Yüzeyi tabanına uzak olan

Destan: Kahramanlık olaylarını konu alan şiir

Deste: Cinsleri aynı ya da birbirine yakın şeylerin birarada bağlanması

Devlet: Bütün Ulus

Devrim: Önemli ve temelli değişiklik /inkilap

Dicle: Güneydoğu bölgemizde bir nehir

Didem: Dide ,Göz: Didem= Gözüm

Dilay: Gönlü ay gibi parlak, ışıklı olan / ışıl ışıl berrak konuşan

Diler: İsteyen, dileyen

Dilmen: Güzel konuşan

Dinç: Güçlü, sağlıklı

Doğa: Tabiat

Doğuş: Yaradılış

Duru: Saf, berrak

Durul: Suyun durulması, aklanması

Duyal: Duygulu duyarlı çabuk duygulanan

Dünya: Yeryüzü

Ebru: Kaşe / Hare gibi dalgalı kumaş

Ece: Reis / Ulu / İlerigelen

Ecem: Kraliçem, benim sultanım

Efe: Ağabey – Yiğit,cesur – Kabadayı

Ege: Yüce, büyük ulu / Ülkemizin Batısındaki deniz

Ege: Bir çocuğu koruyan, ondan sorumlu olan – Bir deniz

Egemen: Bir yere hakim olan

Ejder: Bir masal yaratığı, korkulan, güçlü

Ekim: Ekme, yetiştirme – Yılın onuncu ayı

Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür

Ekin: Tahılın ekiminden, harman dönemine kadarki hali / Kültür

Ela: Sarıya çalar kestane rengi

Elçin: Deste / Demet / Bir kerede ele alınabilecek kadar az olan nesne

Eldem: Sevimli, cana yakın

Elvan: Renkli, renk renk / güzel kokuların yayılması

Emre: Aşık, dost, Beylerbeyi, Büyük erkek kardeş

Ender: Seçkin, eşi benzeri az bulunan

Ener: En yiğit, en kahraman

Enginsu: Açık deniz

Eray: Ay gibi parlak erkek

Erberk: Şimşek gibi yiğit

Erçin: Erken doğan, En erken davranan

Erden: Bekaret / İnsan eli değmemiş /Erkenden

Erden: Bakire – El sürülmemiş yer

Erem: Ulaşmak, kavuşmak için çaba gösteren

Eren: Ermiş kişi Ermekten

Erenay: Ermiş olan Ay gibi nurlu

Ergin: Olgunlaşmış, güngörmüş

Erim: Sevgi, mutlu haber

Erinç: Rahat, dirlik

Ertaç: Erkekliği taç gibi taşıyan

Ertan: Tan gibi ateş renkli er

Ertem: Erdem / Fazilet

Erten: Sabah, gündoğumu anı

Esat: Çok uğurlu ve mutlu

Esen: Sağ, sağlıklı

Esen: Sağ salim, rahat, mutlu sağlıklı

Eser: Rüzgarın esmesi/ Ortaya konan yapıt

Esin: Rüzgar / İlham /İçe doğan duyguve düşünce

Evgin: Telaşlı, aceleci

Evren: Kainat, yaratılmışların tümü

Evren: Var olan şeylerin tümü – Felek, cihan

Evrim: Değişim ve gelişmeler dizisi

Evrim: Aşamalarla kendini gösteren ilerleme,değişim

Evşen: Hafif / Şen olan ev gibi de tanımlanabilir

Eylem: Değişiklikdoğuran davranış, iş

Eylül: Yılın 30 gün süren 9. ayı (Güz’ün başlangıcı)

Ezel: Başlangıcı olmayan

Ezgi: Belli bir kuralla yaratılan, duygu meydana getiren ses dizisi, şarkı, türkü

Fırat: Tatlı su – Türkiye’nin en uzun akarsuyu

Fidan: Ağaçların genç ve yeni yetişeni

Filiz: Ağaçtan süren taze dalcıklar

Firuze: Mesut, mutlu – Açık yeşille gök mavisi renkleri arasında kıymetli taş

Fuldem: Her zaman geniş açık görüşlü

Fulden: Her zaman geniş açık görüşlü

Fulya: Nergislerden soğan köklü bir bitki

Funda: Küçük çalılık / Süpürge otu

Furkan: İyi ile kötüyü birbirinden ayıran kanıt / Kuran-ı Kerim

Gazal: Ceylan, geyik – Güzel, iri göz

Gediz: Su birikintisi, gölcük – Ege’de bir akarsu

Gencay: Ayın bir haftalık hali, hilal

Gencay: Hilal

Gencer: Genç yiğit

Genco: Genç olmaktan,genç o anlamına

Giray: Uygun, eskiden Kırım hanlarına verilen ünvan

Girgin: Kolay yakınlık kuran

Gizem: Sır / bilinmeyen şeyler, esrarengizlik

Gökalp: Mavi gözlü yiğit – Göklerin yiğidi

Gökay: Gök ve Ay gibi güzel olan

Gökben: Özü genç olan

Gökberk: Yeşil yaprak

Gökcan: Yeşermiş, taze can, özlemle dolucan

Gökçe: Gökrengi, göğce

Gökçe: Sevimli güzel / Gök rengi, mavimsi

Gökçen: Mavi gözlü

Gökçen: Güzel, hoş

Göker: Gökyüzü gibi er

Gökhan: Göklerin hakanı Gök gibi büyükhan

Gökmen: Gök rengi gözlü

Göknil: Gökyüzüne ait olan, Gök + Nil olarak da düşünülebilir

Göknur: Nurlu, ışıklı, aydınlık gökyüzü

Göksel: Gökle ilgili, göğe ait

Göksu: Mavi su, akarsulara verilen ad

Gökşin: Gök gibi mavi gözlü / Sonsuz mavi derinlik

Göktan: Mavi şafak

Göktuğ: Gök renkli Tuğ sahibi

Gönül: Kalp, eğilim, sevgi arzu heyecan gibi duyguların bulunduğu yer

Görkem: İhtişam, gösteriş

Gözde: Göze girmiş, birince sevilip beğenilen

Güçhan: Çetin, güçlü han

Gül: Gülgillerin örneği olan bitki ve bunun çiçeği

Gülbahar: Ebru yapmakta kullanılan koyu kırmızıboya

Gülben: Ben, gül’üm anlamında

Gülbiz: Bizim gülümüz

Gülçin: Gül derleyen, gül toplayan

Güldem: Hiç solmayan her dem gül, her dem gülen

Gülden: Gül gibi, güle ait, gülden yapılmış

Güler: Gülen, sevinçli, sevinç ve mutluluk dağıtan, temiz kalpli, insanları mutlu eden

Gülin: Güle ait olan, gülden gelen

Güliz: Gül gibi güzel iz bırakan

Gülseli: Gül seli

Gün: Gündüz vakti / Aydınlık

Günalp: Güneş gibi yiğit

Gündoğdu:

Gündüz: Gecenin karşıtı

Güneri: Günün yiğidi

Güneş: Gezegen sistemimizin enerji kaynağı

Güneş: Kendi sistemi içindeki gezegenlere ısı ışık veren gökcismi

Güneşi: Gündüz kadar güzel

Güney: Dört yönden biri – Her zaman güneşli yer

Günhan: Oğuz’un altı oğulundan Güneşi simgeleyenin adı

Güniz: Günün başlangıcını belirleyen görüntü

Günnur: Güneş ışığının aydınlığı, nuru

Günsel: Günle ilgili güne ait

Günsel: Gün ışığı, ışık seli

Günseli: Işık seli, bol parlak ışık demeti

Günser: Işık ver, parla

Güntan: Güneşin doğuşundan az önceki zaman

Güntekin: Güneş gibi tek

Güral: Çok al, bol al

Güralp: Güçlü yiğit

Güray: Bereketli, bolluk içinde olan ay

Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan

Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan

Gürel: Sürekli oluşum ve dönüşüm halinde olan

Gürkan: Gürbüz, kanı bol

Gürol: Hayat boyu herşeyin bol olsun

Gürsel: Gürlükle ilgili, gür olan

Gürsoy: Güçlü, kalabalık soydan

Gürtan: Işıklı, geniş tan yeri

Güven: İtimat, emniyet

Güven: Birşeyden beklenen niteliğe inanıp ona göre davranmak

Güvenç: Güven – Sevinçli – Dayanak, yardım

Güzey: Güneş görmeyen yer, kuzey

Güzin: Seçici, beğenici

Harika: Eşyanın tabiatı dışında, doğa üstü, garip şey, olağanüstü

Hasret: Özlem

Hatay: İl adı Antakya olan kentimizin adı

Hayal: İnsanın beyninde kurduğu düşünceler , kesitler, olaylar

Hayat: Yaşam, doğumdan ölüme kadar geçen süre

Hazal: Haz duy, tad al anlamında

Hazan: Güz, sonbahar

Hazar: Barış / Bir yerde oturma hali

Hazer: Deniz, büyük su

Hıncal: Öc al, intikam al anlamında

Hümeyra: Aklık, beyazlık

Hüray: Ay gibi özgür

Ildır: Parıltı, parlayış – Alacakaranlık

Ildız: Yıldız – Gündönümünden 10 gün öncesi

Ilgar: Çabuk, hızlı – Hücüm, akın – Havanın açık olması – Öfke

Ilgaz: Atın dört nala koşması – Akın, hücum – Çankırı’nın merkez ilçesi – Bir dağ

Ilgaz: Hücum, akın – Bir dağ

Ilgın: Akdeniz bölgesinde yetişen birtür ağaç

Irmak: En büyük akarsu, nehir

Işık: Cisimleri görmemizi sağlayan fiziksel erke

Işık: Cisimleri görmemizi sağlayan fiziksel erke

Işıkhan: Işıklı han

Işılay: Ay ışığı, mehtap

Işıltı: Parıltı, titrek ışık

Işın: Bir ışık kaynağından çıkan ışık demeti

Işın: Bir ışık kaynağından çıkan ışık çizgisi

Işıtan: Aydınlatan, ışık veren

Itır: Güzel koku / Çiçek

İdil: Kır hayatını anlatan şiir, ya da yazı – İçten, saf aşk

İlayda: Su perisi

İlbey: Egemen olan

İlcan: Ülkede en sevilen

İlcan: Ülkenin canı, sevdiği

İlgi: İlişki – Yakınlık duyma

İlgin: Yabancı, gurbette yaşayan

İlham: İçe doğma, esin

İlhan: Bir ülkenin egemen hanı

İlkan: İran’da devlet kuran Türk hükümdarı

İlkay: Ayın ilk günlerindeki hali

İlkay: Ayın ilk hali

İlkben: Ben ilk’im anlamında

İlkcan: İlk doğan erkek çocuklara verilen ad

İlke: Temel düşünce, prensip – Temel bilgi – Davranış kuralı

İlke: Temel düşünce, ana görüş ve inanış

İlker: İlkle ilgili, ilk erkek çocuk

İlkin: Öncelikle, ilkle ilgili, ilk olan

İlkin: Önce, öncelikle

İlknur: Ayın ilk hali

İlksen: Önce sen anlamında

İlkyaz: Bahar sonu, Yaz başlangıcı

İlsu: lkenin suyu, bereketi

İltekin: Tek eşsiz ülke

İlter: Yurdunu seven, koruyan

İlter: Yurdunu seven, koruyan

İmge: Zihinde tasarlanan /düş hayal gibi gerçekleşmesi özlenen şey

İmren: Görünen bir şeyi ya da bir isteği elde etme isteği

İnal: Kendisine inanılan

İnan: Dizgin – Yönetme – İman

İnci: İstiridyede oluşan küçük değerli süs tanesi

İpek: İpek böceği kozası çözülerek çıkarılan ince parlak tel

İrem: Cennet / Şam ya da Yemende bulunduğu ileri sürülen eski ünlü bahçe

İsmail: İbrahim peygamberin Tanrı’ya kurban adadığı oğlunun adı

İşcan: Çalışkan

İyem: Güzellik

İzel: İz + El /El izi anlamında

İzgi: İyi, güzel, adaletli

Jale: Kırağı, çiğ, şebnem

Jerfi: Derinlik

Jiyan: Kızgın, hışımlı

Jülide: Karışık, dağınık saç

Kaan: Hükümdar, hanların hanı

Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur

Karacan: Esmer – Küçük ağaçcık

Karahan: Esmer hükümdar

Karan: Kahraman, yürekli – Karanlık

Karanfil: Kokulu bir çiçek

Karatay: Selçuklu devlet adamı

Kardelen: Baharda çok erken açan bir çiçek – Çiğdem

Karmen: Parlak kırmızı

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kartay: Yaşlı, pir

Kaya: Büyük ve sert taş kütlesi

Kayra: Büyük birinden gelen iyilik – İhsan

Kerem: Cömertlik, soyluluk büyüklük

Keyhan: Dünya

Kılıç: Sivri uçlu,keskin, çelikten silah

Kırca: Dolu – Ufak taneli kar – Borayla gelen yağmur

Kırdar: Ölçülü davranış

Kırhan: Kırçıl han

Kıvanç: Sevinç, hoşlanma

Kıvılcım: Yanan mddeden sıçrayan küçük ateş parçası -Harekete geçiren

Kıvılcım: Yanan bir maddeden sıçrayan ateş parçası

Kiraz: Gülgillerden bir meyva ağacının sulu

Kolçak: Yiğit, mert, koçak

Konur: Bozla sarı arası bir renk – Yanık kırmızı – Gururlu, kibirli – Kahraman,

Koral: Sınır muhafızı

Koralp: Yiğit sınır muhafızı

Koray: Kamış, kargı gibi, içi boş şeyler

Korcan: Kanı sıcak, kanı kaynayan

Korçak: Heykel

Korhan: Ateş gibi hakan

Korkut: Büyük dolu tanesi – Hayali yaratık

Kortan: Kor renkli tanyeri – Yalçın kaya – Pelikan

Köker: Köklü soydan gelen

Köksal: Kökünü derinliklere sal anlamında

Kubat: Kaba, şişman

Kumru: Güvercinden küçük boz renkli kuş

Kuntay: Ay gibi sağlam, güçlü

Kunter: Sağlam, kuvvetli

Kurtuluş: Kötü, tehlikeli durumdan kurtulma

Kutan: Dua, yalvarma – Saka kuşu

Kutbay: Uğurlu kişi

Kuter: Kutlu, uğurlu kişi

Kuthan: Kutlu hükümdar

Kutlay: Kutlu, uğurlu ay

Laçin: Bir cins şahin – Sarp, yalçın

Lale: Yaprakları uzun, çiçekleri kadeh biçiminde çeşitli renkleri olan soğanlı bir süs bitkisi

Levent: Eski deniz erlerine verilen ad

Leyla: Uzun ve karanlık gece

Manço: Manda yavrusu

Manolya: Beyaz, güzel kokulu ağaç ve çiçekleri

Maral: Dişi geyik, ceylan, karaca

Mehtap: Ay ışığı, Dolunay

Melda: İnce ve taze vücutlu

Melih: Güzel, şirin

Melike: Kadın hükümdar, hükümdarın karısı

Melis: Bal arısı

Melisa: Baklagillerden, yaprakları liomu andıran kokulu bir bitki

Melodi: Ezgi, müzik parçası

Meltem: Yazın, karadan denize doğru esen mevsim rüzgarı

Menekşe: İnce saplı, ufak mavi çiçekli güzel kokulu bitki

Mengi: Ebedi, ölümsüz

Mengü: Ebedi, ölümsüz

Mengü: Ölümsüz, ebedi

Mengüç: Güçlü ben / Men + güç

Meriç: Ülkemizin Bulgaristan sınırındaki nehir

Meriç: Bulgaristanla olan sınırımızda bulunan bir nehir

Merih: Dokuz gezegenden biri (Mars)

Merih: Güneş sistemimizdeki 5. gezegen

Mert: Sözünün eri, sözünde duran

Merve: Mekke yakınlarında bir dağ

Mete: Büyük Hun imparatoru

Metin: Sağlam, dayanıklı

Mimoza: İnce sarı yapraklı çiçek açan bir süs bitkisi

Mine: Maden eşya üstündeki renkli sır tabakası

Miray: Yılın ilk aylarında doğan / Güneş gibi ay gibi parlayan

Murat: Arzu, istek, dilek

Mutlu: Mesud, bahtiyar

Müge: İnci çiçeği

Müjde: İyi haber, sevinçli haber

Müren: Akarsu, dere, ırmak

Nadir: Ender, az bulunur, seyrek

Nazan: Nazlanan, işve yapan, cilve yapan

Nedim: Yakın dost, samimi arkadaş

Neslihan: Han soyundan gelen

Nihat: Tabiat, huy

Nil: Afrika kıtasında bir nehir

Nilüfer: Geniş yapraklı, durgun sularda yetişen bir su bitkisi

Nisa: Kadın

Nisan: Yılın dördüncü ayı

Numan: Kan / gelincik

Nur: Işık, parıltı aydınlık, Allah’ın gönderdiği ışık

Nurkan: Aydınlık, temiz soydan gelen

Nurperi: Peri kadar aydınlık, güzel

Oflaz: Eksiksiz, tam – Gürbüz, yakışıklı – Becerikli – Eflatun

Oğuz: Doğru ve iyi adam, sağlam, güçlü

Okan: Anlama, öğrenme

Okşan: Sevil, sevgiye değer ol

Oktay: Çok hiddetli, kızgın

Olca: Düşmandan ele geçirilen mal, ganimet

Olcay: Talih, baht, ikbal

Onur: Şeref, haysiyet, izzet-i nefs

Orçun: Ahlak, Töre

Orkide: Az bulunup zor yetiştirilen değerli bir çiçek

Orkun: Or+khun (han) Kentin hanı

Oya: İpek ibrişim kullanılarak iğne, fırkete gibi şeylerle yapılan ince dantel

Ozan: Halk şairi

Ömer: Dirlik, canlılık yaşam gücü

Ömür: Yaşama süresi – Hayat

Önder: Lider, yönetici, şef

Öykü: Hikaye / Masal

Özel: yalnız birine ait. ondan başkasının değil

Özgül: Bir türe ait olan – Özü gül gibi olan

Özgün: Orijinal, diğerlerine benzemeyen

Özgür: Serbest, hiçbir koşula bağlı olmayan

Özkan: Temiz kan, soylu kişinin kanından gelen

Özlem: Hasret, birine ya dabir yere duyulan görme arzusu

Öznur: Özü ışıklı, aydınlık

Öztürk: Soyu Türk olan

Pakel: Sezgi, anlayış, dikkat

Pamir: Herşeye gücü yeten

Papatya: Taç yaprakları beyaz, ortası sarı baharda açan bir kır çiçeği

Parla: Parlamak fiilinin emir kipi, 3. tekil şahıs

Pars: Yırtıcı bir hayvan

Paydaş: Dünya

Pekcan: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan

Peker: Güçlü erkek

Pelin: Siyah ve beyaz renkte acı kokulu bir tür bitki

Pelinsu: Pelin + Su (Bkz Pelin)

Perçem: Kakül – Mızrak, bayrak gibi şeylerin üzerine konulan püskül

Peren: Ülker yıldızı

Peri: Çok güzel, çekici, dişi cin

Perker: Beyaz ay,dolunay

Petek: Arıların bal depoladığı yuvacık

Pınar: Suyun topraktan kaynayıp geldiği yer

Pırıltı: Parıldayan şeylerin çıkardığı ışık

Polat: Sertleştirilmiş , su verilmiş demir

Poyraz: Kuzeydoğu yönünden esen rüzgar

Pozan: Candan,cana yakın

Püren: Sarı, kırmızı renkte açan küçük yapraklı bir tür ot

Rana: Güzel, hoş

Renan: Kızıl kan

Rengin: Parlak renkli – Hoş süslü

Reyhan: Fesleğen, güzel kokulu bitki

Rıdvan: Cennetin kapıcısı olan melek

Rüya: Düş / Uyku anında bilinç altında oluşan kurgular

Sabah: Günün başlangıcı

Sabah: Günün başlangıcı

Sanay: Ay gibi güzel

Sanberk:

Sancar: Kısa kama – Saplar, batırır

Sanem: Put – Güzel kadın

Saner: Ünlü, tanınmış

Sanver: Adın duyulsun, ünlen

Sargın: Candan, içten

Sarp: Dik geçilmesi ve çıkılması güç

Sarper: Sert, güçlü

Savaş: İki ya da daha çok tarafın vuruşması , kavgası

Sayhan: Adaletli hükümdar

Sazak: Kuvvetli ve soğuk rüzgar – Bataklık, sazlık – Kaynak, pınar

Seçil: Seçilmiş olan

Seçil: Beğenilen, seçilen

Seçkin: Seçilmiş olan

Sedef: Midye ve istiridye gibi hayvanların beyaz ışıltılı parlak kabuğu

Seden: (Sedan) sesin, seslenişin

Selcan: Hareketli, coşkulu

Selcan: Coşkun, taşkın

Selçuk: Sel gibi akan

Selen: Haber, havadis, kulakla duyulan,işitilen

Selim: İyileşmesi kolay hastalık

Selin: Senin Sel’in, Sana ait sel

Selman: Barış içinde, huzurlu

Selvi: Yaz kış yeşil kalan ince uzun birağaç

Semih: Bol, cömert gönüllü

Semin: Değerli, pahalı

Sena: Övme, övüş – Şimşek parıltısı

Senay: Ay gibisin sen anlamında

Senem: Tapılacak kadar güzel kadın, sevgili

Seralp: Baş yiğit

Seray: Ay gibi güzel

Sercan: Canların özü, canın başı

Seren: Yelken gerilmek üzere direğe çapraz takılan ağaç

Sergen: Raf, bir şeylerin dizili olduğu yer

Serin: Ilıkla soğuk arası

Serra: Rahatlık, kolaylık

Sertaç: Baştacı

Sertap: İnatçı

Serter: Sert + Er, sert erkek

Serva: Masal

Server: Bir topluluğun en ileri geleni, baş, şef, reis

Seval: Severek alınan

Sevcan: Sevgili insan

Sevgi: Aşk, sevme duygusu

Sevil: Sevgiye değer, sevilen

Sevilay: Ay gibi hep sevilen

Sevin: Memnun ol, neşelen

Sevtap: Aşırı, tapacak kadar sevgi duyan
Poyraz: Kuzeydoğu yönünden esen rüzgar

Pozan: Candan,cana yakın

Püren: Sarı, kırmızı renkte açan küçük yapraklı bir tür ot

Rana: Güzel, hoş

Renan: Kızıl kan

Rengin: Parlak renkli – Hoş süslü

Reyhan: Fesleğen, güzel kokulu bitki

Rıdvan: Cennetin kapıcısı olan melek

Rüya: Düş / Uyku anında bilinç altında oluşan kurgular

Sabah: Günün başlangıcı

Sabah: Günün başlangıcı

Sanay: Ay gibi güzel

Sanberk:

Sancar: Kısa kama – Saplar, batırır

Sanem: Put – Güzel kadın

Saner: Ünlü, tanınmış

Sanver: Adın duyulsun, ünlen

Sargın: Candan, içten

Sarp: Dik geçilmesi ve çıkılması güç

Sarper: Sert, güçlü

Savaş: İki ya da daha çok tarafın vuruşması , kavgası

Sayhan: Adaletli hükümdar

Sazak: Kuvvetli ve soğuk rüzgar – Bataklık, sazlık – Kaynak, pınar

Seçil: Seçilmiş olan

Seçil: Beğenilen, seçilen

Seçkin: Seçilmiş olan

Sedef: Midye ve istiridye gibi hayvanların beyaz ışıltılı parlak kabuğu

Seden: (Sedan) sesin, seslenişin

Selcan: Hareketli, coşkulu

Selcan: Coşkun, taşkın

Selçuk: Sel gibi akan

Selen: Haber, havadis, kulakla duyulan,işitilen

Selim: İyileşmesi kolay hastalık

Selin: Senin Sel’in, Sana ait sel

Selman: Barış içinde, huzurlu

Selvi: Yaz kış yeşil kalan ince uzun birağaç

Semih: Bol, cömert gönüllü

Semin: Değerli, pahalı

Sena: Övme, övüş – Şimşek parıltısı

Senay: Ay gibisin sen anlamında

Senem: Tapılacak kadar güzel kadın, sevgili

Seralp: Baş yiğit

Seray: Ay gibi güzel

Sercan: Canların özü, canın başı

Seren: Yelken gerilmek üzere direğe çapraz takılan ağaç

Sergen: Raf, bir şeylerin dizili olduğu yer

Serin: Ilıkla soğuk arası

Serra: Rahatlık, kolaylık

Sertaç: Baştacı

Sertap: İnatçı

Serter: Sert + Er, sert erkek

Serva: Masal

Server: Bir topluluğun en ileri geleni, baş, şef, reis

Seval: Severek alınan

Sevcan: Sevgili insan

Sevgi: Aşk, sevme duygusu

Sevil: Sevgiye değer, sevilen

Sevilay: Ay gibi hep sevilen

Sevin: Memnun ol, neşelen

Sevtap: Aşırı, tapacak kadar sevgi duyan
Sezal: Sezgili

Sezen: Sezgisi güçlü olan

Sezer: Sezgisi güçlü olan

Sezer: Sezgisi güçlü olan

Sezgi: Anlama, sezme yeteneği

Sezgin: Duygulu, anlayışlı

Sezgin: Sezme yeteneği olan, duygulu, anlayışlı

Sıcak: Sıcakkanlı, cana yakın

Sıla: Gurbete çıkanın doğup büyüdüğü yer

Sibel: Bulutla yer arasında yere düşmeyen yağmur damlası / Buğday başağı

Simge: Alamet, sembol, birşeyi anlatan im, imge

Sinan: Süngü ve mızrak gibi şeylerin sivriucu

Sinem: Benim tenim, benim vücudum, göğsüm

Solmaz: Güzelliğini, tazeliğini uzun süre koruyan

Sonat: Bir veya iki çalgı için yazılmış 3-4 bölümlü müzik eseri

Sonay: Yılın son ayı

Soner: Son erkek , son yardımı yapan

Songur: Şahin – Ağır, hantal

Songül: Son açan gül

Soysal: Uygar

Sökmen: Yiğitlere veilen san

Su: Rengi kokusu ve tadı olmayan saydam sıvı madde

Sultan: Hükümdar ailesinden, anne, kızkardeş

Suna: Boylu poslu endamlı / Erkek ördek

Sunay: Ay sun, ay ışığı sun

Şafak: Gündoğumundan önceki aydınlık

Şebnem: Çiğ, gece nemi, jale

Şelale: Büyük çağlayan, çavlan, akarsunun yüksekten yere düştüğü bölümü

Şermin: Utangaç

Şiir: Zengin sembollerle uyumlu seslerle ortaya çıkan edebi anlatım biçimi

Şirin: Cana yakın, sevimli

Şölen: Eğlence, kutlama, şenlik

Şule: Alev, ateş alevi

Taçnur: Mutluluk

Tamay: Sabırlı, dayanıklı

Tamay: Dolunay

Tamer: Tam erkek

Tan: Şafak vakti

Tanay: Şafak ve ayın birarada olması

Taner: Aydınlık erkek

Tarık: Sabah yıldızı

Tayfun: Çok zorlu bir fırtına

Tekgül: Durgun – Kendi halinde sessiz

Tennur: Yüksek, ulu

Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı

Tilbe: Put – Güzel kadın

Tolga: Bir tür savaş başlığı, kask

Tolunay: Dolunay

Tuba: Sanat eseri yaratan – Yapan , oluşturan

Tuğçe: Dakikanın altmışta biri

Tunay: Mehtap, ay ışığı, gece görülen aydınlık

Tutku: İradeyi aşan güçlü coşku, ihtiras

Uçar: Sezgi, anlayış, dikkat

Uçhan: Sert, çatık kaşlı veya Aslan

Uçkan: Allah’ın kulu

Ufuk: Yerle göğün birleşmiş gibi göründüğü sınır

Uğur: İyilik müjdesi, nesnelerde varolduğuna inanılan iyilik kaynağı

Uğuralp: Dünya,varlık

Uğurcan: Doğruluk gösteren-Adaletli davranan

Ulaç: Cennette ölümsüzlüğe kavuşan

Ulaş: Çok övülmüş,methedilmiş

Ulunay: Dürüst,güvenilir

Umay: Üzerinden geçtiği kişilere mutluluk getirdiğine inanılan kuş, Devlet kuşu

Umur: Görgü, tecrübe

Umur: Görgü, deneyim

Umut: Ümit, geleceğe güven duygusu

Umut: Ummak, beklemek, ümit etmek

Ural: Aydınlık gece

Utkan: Din uğruna çalışan

Utku: Zafer, üstünlük sağlama, yenme

Uygur: Şanı şerefi en yüksek olan

Uzay: Sonsuz boşluk

Uzay: Bütün varlıkları kaplayan sonsuz boşluk

Uzel: Usta, becerikli

Uzel: Sevdalı,aşık

Uzer: Kahraman,cesur,savaşçı

Ülfer: Irmak, büyük su

Ülgen: Yüce, ulu – İyilik tanrısı

Ülkem: Yurdum, vatanım

Ülker: Boğa burcunda yedi yıldızdan biri

Ülker: Gökyüzünün kuzey kıyısında bir yıldız takımının adı

Ülkü: Amaç, ideal

Ümit: Umut / Ummak, beklemek, ümit etmek

Ümran: Mutluluk bolluk bereket / Bayındırlık

Ümran: Mutluluk bolluk bereket / Bayındırlık

Ünal: Ün almakla ilgili

Ünalp: Tanınmış, ünlü yiğit

Ünay: Ay gibi tanınmış, ünlü

Üner: Tanınmış, ünlü

Ünkan: Tanınmış soydan gelen

Ünsal: Adın duyulsun, ünlen

Ünseli: Ünü sellere benzeyen

Ünverdi: Adını duyuran, tanınan

Üstay: Ay gibi yüce, yüksek

Üster: Baş yiğit

Varol: Var olmakla ilgili / yüceltme ünlemi

Vedat: Dostluk, sevme, sevgi

Vicdan: İyiyi kötüden ayırmaya yarayan şuur, ahlak

Vildan: Yeni doğmuş çocuklar

Volkan: Yanardağ

Vural: Vurup almakla ilgili

Vuslat: Kavuşma, yetişme, ulaşma

Yağmur: Yeryüzüne düşen yağışın sıvı halinde olanı

Yamaç: Dağın ya da tepenin bir yanı – Karşı – Yan, yakın

Yasemin: Kokulu çiçekler açan bir tür ağaççık

Yaşar: Yaşayan, yaşamakla ilgili

Yavuz: Yaman, pek sert

Yeliz: Yel ve iz rüzgar ve izi anlamında

Yener: Üstün gelen, kazanan

Yeşim: Yeşil renkli değerli taş

Yıldıray: Ayla ilgili / yıldır yıldır parlamak ay gibi

Yıldız: Güneş ve ay dışında gökyüzündeki ışıklı cisimlerden her biri

Yılmaz: Korkusuz, yılmayan

Yiğit: Güçlü, cesur

Yonca: Birçok türü bulunan bitki

Yücel: Yücelmiş olan

Yüksel: Manevi anlamda yükselmek, yücelmek

Yüksel: Özellikle manevi anlamda yüce ol

Zafer: Savaş ve uğraşla elde edilen başarı, sonuç

Zeren: Anlayışlı, zeki

Zeynep: Değerli taşlar, mücevherler

Zirve: Doruk, tepe noktası

Zorlu: Güçlü, tuttuğunu koparan

Zuhal: Satürn

Bebek isimler, bebek, izi, bebeklere isim, bebek isimleri, harflere göre isimler, isim, isim listesi, bebeklere özel isimler, kız cocuklarına isimler, erkek cocuklarına isimler, dini isimler, müslüman cocujklarına isimler, islami isimler, dini isimler, kurandan isimler,