Amatör Şiirler, Şiir oku, Şiirler, Aşk şiirleri, sevgi şiirleri, en güzel şiirler, kısa şiirler, duygusal şiirler, anlamlı şiirler, etkileyici şiirler, manalı şiirler,
Bir sevda büyüttüm yüreğimde sana dair..
hasretle acıyla besledim, gözyaşıyla suladım
Bu karşılıksız sevdada, sensiz geçen her saniyeme tükenmez umutlar bağladım..
hiç usanmadım ve hiç sitemkar olmadım..
Karşıdan izledim gözlerini ve gözlerin belli belirsiz bana değdiğinde bir bebek gibi ağladım
Oysa sen bilmiyorsun sana olan yangınımı..
ve bilmiyorsun canımın nasıl yandığını..
ama bir avuntu aramıyorum sevdiğim kendime
Varlığını bilmek yetiyor bu benliğime..
Yalnız Elin başka yar’in eline değdiğinde!
Ruhum sıkışıyor sanki bedenimde..
kanıyor yüreğim..
Çaresiz ağlıyorum sessizce, oysa fırtınalar kopartıyorum içimde..
ve dilim varmıyor sevdiğimi söylemeye, çok korkuyorum çekip tamamen gidersin diye
Biliyorum çıkmaz sokaklardayım ama Geri dönemem sevdiğim seni sevmekten vazgeçemem
çıkışı olmasa ve sana hiç uzanamasam bile
Ben bu sevdayı ömür boyu yaşamaya razıyım..
Kimseye soramıyorum seni!
Korkuyorum yanlış anlarlar diye,
Ve çok Korkuyorum içimdeki sevgiyi geçici heves sanarsın diye..
Susmaktanda korkuyorum, Belki başkasını seversin diye,
oysa hiç görmedim yüzünü dokunmadım ellerine ..
Boğazımda düğümsün! Yutkunsam gideceksin,
Sevdiğimi Hiç bilmeyeceksin…
Ta derinden hissediyorum acılarımı..
sucsuz yere döktüğüm gözyaşlarımı, bir beddua gibi damla damla yazdım sayfalarıma..
tozpembe hayallerime kirli ellerinle dokunup, hiçbirşey olmamış gibi gülümsemen,
sarfettigin cümlelerdeki alaycı noktalayışların…
ah insan Aşk’ı tanıyınca saf kesilir aklı bir karış havada gezerde ne edilirse razı
olurya..
işte o en saflığımı balçıkla sıvadın sen giderken.. Tek kelime bile edilmeye hakkım
yokmuş gibi…
Koynunda hiç sabahlamamış,
yaşanılan onca anıyı hiç’e sayarak..
Hiç olmamış, yaşanmamış gibi..
Bir hiç gibi!!
Şimdi sana şiirler yazıp şarkılar söylüyorum..
avazım çıktığı kadar bağırıp, ağlıyorum..
sessiz çığlıklarımda boyuluyor bazen nefesimi hissedemiyorum..
ne uğruna?
Bir hiç…
Vicdanın rahat geziyormusun sahi o kaldırımlarda?
canın yanmıyormu? çiğneyerek basıp geçerken duygularıma ?
kahretsin unutmuşum sen duygu nedir bilmezsinki..
bastığın yeri görmez, canın yanmazki..
Sen Başka yar’in koynunda sabahlarken ben gözyaşlarımı biriktiriyorum
kanıyor ruh’um
parçalara bölünüyor bedenim..
ama..
Mahşere saklıyorum azabını,
Günden güne büyütüyorum içimde..
Yanacağız sevdigim, yanacağız birlikte..
Bitti sevdigim,
artik ne kan, nede revan içindeyim.
gölgelerim bile yok …
oluk, oluk eridi yuregim acıdan
ne ah, ne sitem dudagimda
göçebe misali ordan oraya savurdum
gururmu kaldı bende…
ne sevdaymıs hissedemedin siyahlar, beyaz kaliyordu hep gozumde…
soluyordum gunden gune, oysa yeserecektim daha
tomurcuk bile acmaya megil vermisti yuregim..
topragima zehrini akıttıgını bilemedim..
ictim kana, kana ..
bitti iste sevdan, kucuk bir veda..
sen baska yar’in koynunda
bense ölümün kucaginda.. beyazlarımla..
Kapatıp gözlerimi saatlerce seni düşledim..
zemheri soguk gecenin koynunda gidişini hatırladıkça uyuşuyordu bedenim..
Ellerim titriyor ama aldırmıyordum..
Dişlerimi sıkıyor, hayır Ağla’mıyordum içime akıtıyordum gözyaşlarımı
Hersey donmuş bir sekilde masadaki halin, elinde sigaran bana bakan o tebessum dolu yuzun.
Nasıl gittin Neden terkettin diyemiyordum..
o bakışların huzur ve güven verirdi bana hep
hele birde elimi tutup öptünmü alnımdan çıt çıkmaz dilimden tutulurdum..
şimdi başka yar’İn koynunda kokun yüregim nasıl dayanıyor biliyormusun?
dayanmıyorki can çekişiyor ama susuyorum
nasıl sevmiştim seni bir bilsen..
En çok pembeyi sever, damien rice dinler, birde takımının için maçlara giderdin
geç yatsanda, dinç kalkardın
.. hiç takıntıların yoktu sabahın köründe ciceklerle donatırdın yatagımızı
kahvaltı hazırlar her defasında farklı seylerle şaşırtırdın beni..
Ayakkabılarımın bagciklarini bile baglardın
hep birşeyler anlatır bol bol kitap okurdun o masada hayranlıkla seyrederdim seni
hep ciddi dururdun ama içindeki romantizmi duygusallagı hep bana yaşatırdın
Bir dakika ayrı kalamazken nasıl dayanır yüreğim bu acıya yokluguna nasıl alışır bedenim
kilitler vurdum binlerce kez yüregime, hasretinden prangalar bagladım
Hiçmi sızlamadı yüregin? Hiçmi hatrı sayılmadı geçmişimizin?
hani kıyamazdın gözyaşıma? hani ölüm dahi bizi ayırmayacak, koparamayacaktı birbirimizden
ne olduk gözbebegim söyle ne olduk?
topladım bavulumu, saclarımı kazıttım
çektim silahı beynime tek kurşunla rus ruletinde şansa kaldı yaşama sevincim..
Ben hayata bir aşk için küstüm, degmez diyenlerin sözlerine aldırış etmiyorum
Ölüyorum
Gün koyulaşırken geceye dogru
saatler
seni kaybettigim an’a gelirken
gözlerimden yaşları siliyorum..
parmagına takacagin ve söyleyecegin ömür boyu evet sözcüğünü işitiyor sanki kulaklarım..
çaresiz bitkin halde
ağlıyorum…
mumun aydınlığıyla odayı seyrediyorum..
alevin duvara yansıyan gölgesini..
alev alev yanıyorum ben! gölgelerimde bile yanıyorum
kazıdım beynime tarihini her yıl bu tarihte bir kez daha öleceğim ben!
Zemheri
soğuğa aldırmadan yalın ayak yürüyorum
yağmur vuruyor yuzume ıslatıyor .. aldırmıyorum gözyaşlarıma karışıp akıyor …
bilincimi yitirmiş nereye sürüklendigimi bilmeden adım adım ilerliyorum..
kilometrelerce yolun ardından elim ayağım tutmaz halde yığılıyorum kaldırıma
gözlerimi açamıyorum ışıkların parlaklığında
ağlamaktan yüreğime sancılar giriyor sessizce fırtınalar kopartıyorum içimde
siliyorum gözyaşlarımı.. bir el bana doğru uzadılı
sensin işte sevdiğim kucaklayıp kaldırıyorsun beni yerden
hiç konuşmadan ucsuz bucaksız bir karanlığa giriyoruz..
artık yüreğim acımıyor yorgunda degilim
huzur dolu içim… ve sonra;
Gün koyulaşırken geceye dogru
saatler
seni kaybettigim an’a gelirken
gözlerimden yaşları siliyorum..
Kazıdım beynime tarihini her yıl bu tarihte bir kez daha öleceğim ben!
Gün koyulaşırken geceye dogru
saatler
seni kaybettigim an’a gelirken
gözlerimden yaşları siliyorum….
…..
Serin bir son baharda.. usul, usul esen ruzgarla denizin maviligini izliyorum..
İki büklüm olmuş yüregim sessiz isyanlarda …
Bir dalgalar birde ben duyuyorum çıglıklarını..
Çekiyorum derin bir nefes sigaramdan, cigerlerime işlerken gidişin kadar acıtmıyor, yakmıyor benii..
Acı veren sadece akan yaşlarda teselli aramak..
Ağlamıyorum bu yuzden..
isyan da etmiyorum artık..
Bir mum ışığıyla yürüyorum karanlıga,
Tukenmiş umutlarım, bir tek yagmur damlasında saklı..
Bazen bahcede oturuyor sarki soyluyorum icimden, gulumsuyorum tomurcuk acmaya calisan gullere..
Konusan yalnızlıgıma bir cizik daha atiyor duygusalligim..
Nereye gidebilirki, Bu yurek ? Nereye saklanabilirki?
Koparcasına bir sancıyı nerelere atmalı içimden ??
Neydi hırçın yapan sensizligi? Neydi pembelere küstüren bizi?
Bedeli agir bu karanlıgın en derin köşelerinde bogduran neydi??
Bir kac kelime edebilseydin gitmeden,
Belki ruhum bedeniminde sıkışıp kalmayacaktı
Kör siyah olmayacaktı gözyaşlarım!
Hayal kırıklıklarımın içinde bogulmayacaktım..
Derin yaslarla, nöbetlerin koyulugunda titremeyecekti bedenim…
Kendimden gecmeyecek inancımdan vazgecmeyecektim..
Neye yararki şiirler yazıp aglamak?
Her iç çekişte sancılarla kıvranmak?
Gidişine ne aklım nede mantıgım sıgıyor biliyormusun..
Dönmen için degil bir kez görmen, yarattıgın eserin karşısında dimdik durup şerefinle gerçegi itiraf etmen istedigim..
Ama duramazsınki bakamazsın gözlerime öyle acınası haldeyimki sevgilim..
Aynalara küstü yuregim.. Her gece kan kusturuyor
Bütün yüklerimi sırtladım ? Ruhum bile agir geliyor vucuduma..
anlayacagin benliğim bile beni terk etti…
Daha kucukken basladi benim korkularim..
Gitmek istedim biryerlere, ama cesaret edemedim.
Sanki, yasamak istedigim seyi yasamiyordum, birseyler eksikti hayatimda…
Bilmedigim bir sehirden, bilmedigim bir otobusle, bilmedigim bir sehre dogru yol almak…
Adını koyamadigim, belkide yalnizlik ama adını okuyamadigim bir ses ugultusu kulaklarimda, sagir edecek gibi beni …
Eger gitmezsem.
Yaralarima, yaralar eklenecek ve ben, gecirmek icin aci cekmek zorunda kalacagimi biliyorum.
Bu yuzden gitmek istiyorum.
Yasadigim sehri aslinda tanımıyorum ben.
Yasamak istedigim sehride …
Almak istedigim nefeside bilmiyorm ben..
Bildigim biseyde yok ya zaten.
Simdi sizler bu satirlari okurken, ben bilmedigim sehre dogru yol aliyor olucam…
Basimi cama yaslamis, kollarimi birbirine baglamis…
Gecenin o koyu sessizligi, hizla gecen isiklarin pariltilari icimi urpertiyor olucak …
Yine kulaklarim ugulduyor gitmeyen yalnizligim neler fisildiyor kulagima pekte umrumda olmayacak ..
Gozlerimden akan yaslari silmeye tenezzul etmiyorm.
Haketmiyorlar belkide aglamayi …
Cigliklarimida gizlemiorum…
Simdi giderken bu sehirden ardimdan sonen isiklari bir, bir izliyor…
Belkide, birileride benim gibi sehrini terkediyor olucak …
Mutlu olmak icin gittigim ve bilmedigim bu sehirde umutsuzluklarima umutlar ekmeye basliyor olucam kisa surede …
Ama zamanin ve hayatin bu Sehirde de bana ne getirecegini bilmiyor olucam …
Belli belirsiz ilişkilerdir bazen aşk!
her an terkedilme korkusuyla titrer bedenin,
acele etmişsindir o sevdayı boyutlandırmak için
ama açsındır sevgiye, şevkate..
gideceğini bile bile alıştırmış emanet etmişsindir
yaralı yüreğini ona..
Yeni bir umuttur aslında o en başında
ama sevmedigini anlamak uzun sürmez elbet
ima edersin bir çok kez ama yanıldığını söyleyip
oyalar seni..
ve haftalar sonra ayrılıkla tanıştırır
ne kadar hazır hissetsende kendini
acıtır içini ayrılık, süzülür gözlerinden yaşların..
ifade edemez tüm sözcükler haklı olduğunu,
susar kalırsın
Terkeden haklı kılar kendini daima, bahanesi cebindedir..
sevmenin yarın’ı yokturki, sevmek için zaman ***** yokturki
neyin muhasebesiyle karalanır defterler?
duygularıyla oynamanın bedelini kim öder sonucunda?
yapılanların hesabını sormak çaremidir?
giden gitmiştir bir daha dönmemek için yeminlidir
sevmek için girmemiştir yüreğine
denemek için seviyorum demiştir..
Kopkoyu Bir Yalnızlık Demledim Kendime
——————————————————————————–
Kopkoyu bir yalnızlık demledim kendime. Yanında ne kızarmış ekmek kokusu, ne de annemin yağlı, reçelli ekmekleri… Kopkoyu, bir yalnızlık demledim kendime…
Önce bir eşik yaptım, en soğuk mermerden. Yetmedi… Ardından bir sıra duvar ördüm, en kalın taş bloğu ile, sadece bir sıra… Yine yetmedi… Ardından bir sıra, bir sıra . daha. Ben bir koydukça, beş koydu yaşam. Örüldükçe örüldü, yükseldikçe yükseldi…
Duvarlarından ışık sızmıyor surlarımın. Kopkoyu bir karanlık ördüm kendime…
Şimdi güneşin ne doğuşu, ne batışı görünür oldu buralardan. Yok artık mavinin yeşile çalan tonları. Yok artık pembe, beyaz pastel bir bahar…
Çok zamandır kumdan kale yapıp, . bir dalganın alıp, götürüşünü beklemedim. Çıplak ayakla kumsalda koşmadım. Deniz kabuğu toplamadım. Çok zaman oldu, nilüferlerin yaprağından, tırtılın umuduna kanat açmayalı…
Çok zamandır yağmura yakalanmadım. Saçlarımdan süzülmedi damlalar. Çok zaman oldu, gökkuşağı görüp, çığlık atmayalı. Çok, çok zaman oldu pencerenin buğusunda bir resmin kayboluşunu beklemeyeli…
Çok zaman oldu fotoğraf makinemle yaşamın bir karesini dondurmayalı… Bir bahar dalından düşen çiğ damlasını yakalamayalı. Bir şelalenin sesini resmetmeyeli.
Çok zaman oldu, minik ellerle beraber dev bir kardan adam yapmayalı. Kar topundan kaçmayalı. Kara yatıp, iz çıkarmayalı… Çok, çok zaman oldu…
Çok zaman oldu bir şarkı tutmayalı, yüksek sesle bir . şarkıya eşlik etmeyeli. Kahkahaların sığmadığı bir odada bulunmayalı, sessiz film oynamayalı… Çok, çok zaman oldu şen şakrak bir şarkının notalarına tutunup dans etmeyeli…
Yüreğim bir serçenin kanadı üzerinde atmıyor uzun zamandır…
Kopkoyu bir yalnızlık demledim kendime. Yanında mı? Sadece kalemim ve göz yaşlarımla ıslanmış satırlarım…
__________________
inatcıyım ♠
*Ukalayım b!ras ☻
*kiskaиcım ☻
*siиir ederim, ♠
*sewer!m, sew!L!R!m, •
*sec!Lmem, secer!m ♣♦
*cok güler!m, makara yaparım, ☻
*acı ceker!m, acı cekt!r!rm, •
*keиd!me güveиr!m, güveиde ver!r!m, ◘
*kafama h!cb!se! takmam, ○
*bakmam, bakt!rt!r!m ♦
*tr!p atar!m, ♣
*mutlu eder!m, ☺
*özler!m, özleиirim, ☻
*иefret eder!m, ♥
*kıskaиılırım..♥
*begeи!R!m ♥ ☻
*hızı sewer!m, ☺
*farklıyım, ♥
*özel!m, ♥
*b!razda ÇoK Karizmayım , )))
☻/
/▌♥ღ.¸♥ღ
/ \
